تفاوت های فلنج کشویی و تجزیه و تحلیل کاربرد

فلنج کشویی یک مؤلفه اتصال لوله مشترک است. ویژگی های طراحی آن امکان حرکت کشویی نسبی بین فلنج و لوله را فراهم می کند ، در نتیجه باعث گسترش حرارتی ، خطاهای نصب یا جابجایی مکانیکی می شود. با این حال ، انواع مختلفی از فلنج های کشویی در ساختار ، عملکرد و سناریوهای قابل اجرا تفاوت معنی داری دارند و بر اساس نیازهای خاص پروژه نیاز به انتخاب دارند.

از لحاظ ساختاری ، فلنج های کشویی در درجه اول به عنوان مسطح - flanges کشویی جوش و باسن- flanges کشویی جوش داده می شوند. Flat - flanges کشویی جوش به طور معمول به انتهای لوله جوش داده می شود ، از طریق جوش فیله به فلنج و لوله وصل می شود. آنها برای سیستم های فشار کم- یا متوسط ​​- مناسب هستند ، مانند آنهایی که رسانه های منتقل شده مانند آب و هوا را دارند. از طرف دیگر ، فلنج های کشویی جوشکاری BUTT- از طرف دیگر ، از طریق جوش باسن به لوله وصل می شود و دارای استحکام بیشتر و خاصیت آب بندی است. آنها معمولاً در برنامه های دمای بالا - یا بالا - استفاده می شوند ، مانند موارد موجود در صنایع پتروشیمی و قدرت.

از نظر عملکردی ، مزیت اصلی یک فلنج کشویی این است که به لوله اجازه می دهد تا در یک محدوده خاص آزادانه بکشید ، در نتیجه تغییر شکل یا آسیب ناشی از نوسانات دما یا استرس مکانیکی را کاهش می دهد. به عنوان مثال ، در سیستم های خط لوله مسافت Long- ، گسترش حرارتی می تواند باعث تغییر طول لوله شود. فلنج های کشویی می توانند این جابجایی را جذب کرده و از غلظت استرس جلوگیری کنند. علاوه بر این ، فلنج های کشویی انعطاف پذیری نصب بیشتری را ارائه می دهند ، یک مزیت قابل توجه به ویژه در صورت نیاز به تنظیم موقعیت لوله یا تراز.

از دیدگاه مواد ، فلنج های کشویی می توانند از فولاد کربن ، فولاد ضد زنگ یا فولاد آلیاژ با انتخاب خاص بسته به نوع خوردگی ، دما و فشار رسانه ها تولید شوند. به عنوان مثال ، فلنج های کشویی از جنس استنلس استیل برای رسانه های خورنده در صنایع شیمیایی مناسب هستند ، در حالی که فلنج های کشویی فولاد کربن به طور گسترده ای برای حمل و نقل عمومی سیال استفاده می شود.

به طور خلاصه ، تفاوت بین فلنج های کشویی در درجه اول در شکل ساختاری آنها ، ظرفیت تحمل فشار و محیط های کاربردی نهفته است. مهندسان باید هنگام انتخاب یک فلنج مناسب برای اطمینان از ایمنی و قابلیت اطمینان سیستم ، شرایط عملیاتی ، ویژگی های رسانه ای و فاکتورهای هزینه را در نظر بگیرند.